غزل ۴۹ - مرا ز زلف تو غیر از شکست و محنت نیست
غزل ۵۰ - نه همین سودای ابرویت مرا دیوانه ساخت
غزل ۵۱ - آن سرو روان تا به گلستان گذری داشت
غزل ۵۲ - پنبه ها بر روی داغ از آتش دل در گرفت
غزل ۵۵ - عشق را بخت تیره در کارست
غزل ۵۷ - هرگز دلت نشان گذار وفا نداشت
غزل ۵۸ - رفتن ز درت کار من دل نگران نیست
غزل ۵۹ - پیچیده تر ز طره ی او دود آه ماست
غزل ۶۲ - جگر ز زخم تو معمور و دل ز غم شادست
غزل ۶۸ - دل از سر کوی تو اگر پای کشیده است
غزل ۶۹ - عارف که جا بجز سر کوی فنا نساخت
غزل ۷۱ - صبر را از دهنت حوصله تنگ آمده است
غزل ۷۲ - صبرم حریف دوری طاقت گداز نیست
غزل ۷۴ - گردون در آتش از حسد جوهر منست
غزل ۸۰ - دل که چون نرگس مستت بشراب افتادست
غزل ۸۲ - از من غبار بسکه بدلها نشسته است
غزل ۸۳ - جز از غبار مذلت دلم جلا نگرفت
غزل ۸۴ - بزخم تیر جفا مرهم عتاب چراست
غزل ۸۸ - ای به از گل بر سر احباب خاک خواریت
غزل ۹۹ - ز اختر طالع که مهر او همه کین است