غزل ۱۵۹ - دل یوسف نژادان یوسف چاه زنخدانت
غزل ۱۶۰ - در کلبه ما تا بکمر موج شرابست
غزل ۱۶۱ - چشم دلجوئی دلم از مردم عالم نداشت
غزل ۱۶۲ - آن جنگجو که هیچ ملال از جفا نداشت
غزل ۱۶۳ - دل دامن مجاورت چشم تر گرفت
غزل ۱۶۴ - راحتی دارم که با سودای عشقم کار نیست
غزل ۱۶۵ - فراق همنفسان جان بیقرارم سوخت
غزل ۱۶۶ - ناله می آید بکویت راه چندان دور نیست
غزل ۱۶۸ - دجله اشک از بهار شوق طغیان کرده است
غزل ۱۷۱ - گاهی از خاک درت مرهم بزخم ما به بند
غزل ۱۷۲ - هر کس بتو دلربا نشیند
غزل ۱۷۳ - از هجوم خط دلی باطره پرفن نماند
غزل ۱۷۷ - طره ات گر ز دل م صبر چنین خواهد برد
غزل ۱۷۸ - دولت بملک عشق بهر سر نمی رسد
غزل ۱۸۱ - دل که لبریز الم شد ز نوا می افتد
غزل ۱۸۸ - به بی تکلفی آن عارفی که خو دارد
غزل ۱۸۹ - مطربی کو که بخورشید رخش ناز کند
غزل ۱۹۴ - دل زجا رفت، از پی آنسرو قامت می رود
غزل ۲۰۱ - اسیر عشقم و هر کس مرا غلام کند
غزل ۲۰۳ - از هستی من تو چون نام و نشان برد