غزل ۳۷۷ - آن را که در آخرش خری هست
غزل ۳۷۸ - ای گشته ز شاه عشق شهمات
غزل ۳۷۹ - ای کرده میان سینه غارت
غزل ۳۸۰ - آن خواجه اگر چه تیزگوش است
غزل ۳۸۱ - آن ره که بیامدم کدامست؟
غزل ۳۸۲ - ای از کرم تو کار ما راست
غزل ۳۸۴ - عاشقان را گر چه در باطن جهانی دیگرست
غزل ۳۸۶ - چون نداری تاب ذاتش چشم بگشا در صفات
غزل ۳۸۷ - خاک آن کس شو که آب زندگانش روشنست
غزل ۳۸۹ - چون دلت با من نباشد، همنشینی سود نیست
غزل ۳۹۰ - ساربانا اشتران بین سر به سر قطار مست
غزل ۳۹۱ - مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدست
غزل ۳۹۲ - گر ندید آن شادجان این گلستان را شاد چیست؟
غزل ۳۹۳ - جمع باشید ای حریفان زان که وقت خواب نیست
غزل ۳۹۴ - چشمهیی خواهم که از وی جمله را افزایش است
غزل ۳۹۵ - عشق اندر فضل و علم و دفتر و اوراق نیست
غزل ۳۹۶ - در ره معشوق ما ترسندگان را کار نیست
غزل ۳۹۷ - آفتاب امروز بر شکل دگر تابان شدهست
غزل ۳۹۸ - از سقاهم ربهم بین جملهٔ ابرار مست
غزل ۳۹۹ - آخر ای دلبر نه وقت عشرت انگیزی شدهست؟