فلسفه

کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۲۶ - چون وقت شد که کشت امیدم برآورد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۳۱ - با آنکه هیچ دربار غیر از خطر ندارد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۳۲ - گر فلک هر چه بما کرده عطا می گیرد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۴۳ - گر سرو قدت جلوه به بستان نفروشد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۴۹ - خصم گو ایمن نشین گر دست ما بالا شود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۵۳ - پایمزد عجز ما بیداد دست زور بود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۵۶ - گر سیل فتنه خیزد دل را چه مشکل افتد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۵۹ - نیست یکشب که سر شکم گل بستر نشود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۶۱ - کسی تا کی بسان موج دایم در سفر باشد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۶۲ - آشوب طلب خاطر فرزانه ندارد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۶۴ - گرچه اول رنجش بیمار از آنسو می شود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۶۵ - دانسته بخت زلف ترا انتخاب کرد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۷۰ - اشکی که رخت خانه به طوفان نمی دهد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۷۲ - کسب کمال اهل جهان کسب زر بود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۷۶ - بی باده دل ز سیر چمن وا نمی شود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۷۹ - تا در ره تو چشم امیدم دچار شد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۸۰ - میخانه چو من رند نکو نام ندارد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۸۲ - چند دل تلخی غم را شکرستان داند کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۸۶ - زخمهای شانه از زلفت فراهم می شود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۸۸ - ایام، خوشدلی بستمکار می دهد