صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۳۵۹ - دیدهٔ بیدار انجم محو شد در خواب روز
دیدهٔ بیدار انجم محو شد در خواب روز حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۷ - به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۷۶ - تن سختی کشم نزار دل است
تن سختی کشم نزار دل است صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۵ - چون فروزان ز می آن آینه طلعت گردد
چون فروزان ز می آن آینه طلعت گردد ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۷۳ - هم کار دلم بجان رسید از غم تو
هم کار دلم بجان رسید از غم تو عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۱۲ - سنبلی کو لاله را در بر کشد گیسوی تست
سنبلی کو لاله را در بر کشد گیسوی تست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۸۵ - شراب غمزه ی مست تو خون بی گنه است
شراب غمزه ی مست تو خون بی گنه است امیر معزی : قصاید
شماره ۱۸۴ - آفرین بر خسروی کاو را چنین باشد وزیر
آفرین بر خسروی کاو را چنین باشد وزیر ادیب صابر : قطعات
شماره ۳۲ - مرا هوای سحرگه پیام آورد
مرا هوای سحرگه پیام آورد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۵۴۲ - با موی سفید اشک ندامت نفشاندیم
با موی سفید اشک ندامت نفشاندیم ملا احمد نراقی : باب چهارم
صفت چهارم - ضعف نفس و سستی آن
و علامت این صفت خبیثه، عجز و زبونی و اضطراب است در وقت حدوث حادثه یا نزول بلیه، و متزلزل شدن به هر چیزی است، اگر چه جزئی باشد. فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۳۹ - ای که داری هوس طلعت جانان دیدن
ای که داری هوس طلعت جانان دیدن شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۵۷ - برو ای عقل بس محال مگو
برو ای عقل بس محال مگو اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۸۷ - بیروی تو چند جان بحسرت بدهم
بیروی تو چند جان بحسرت بدهم ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۶۸ - در بیان مذمت و نکوهش فلاسفه
آن یکی گردیده محو فلسفه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۰۴ - چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟
چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟ شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۰۵ - ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست
ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۲ - آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است
آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲ - رخ برفروز و زلف مسلسل گره بزن
رخ برفروز و زلف مسلسل گره بزن اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۶۴ - خالت که به شیوه کار ده گیسو کرد
خالت که به شیوه کار ده گیسو کرد
تکبیت ۱۳۵۹ - دیدهٔ بیدار انجم محو شد در خواب روز
دیدهٔ بیدار انجم محو شد در خواب روز حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۷ - به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۷۶ - تن سختی کشم نزار دل است
تن سختی کشم نزار دل است صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۵ - چون فروزان ز می آن آینه طلعت گردد
چون فروزان ز می آن آینه طلعت گردد ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۷۳ - هم کار دلم بجان رسید از غم تو
هم کار دلم بجان رسید از غم تو عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۱۲ - سنبلی کو لاله را در بر کشد گیسوی تست
سنبلی کو لاله را در بر کشد گیسوی تست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۸۵ - شراب غمزه ی مست تو خون بی گنه است
شراب غمزه ی مست تو خون بی گنه است امیر معزی : قصاید
شماره ۱۸۴ - آفرین بر خسروی کاو را چنین باشد وزیر
آفرین بر خسروی کاو را چنین باشد وزیر ادیب صابر : قطعات
شماره ۳۲ - مرا هوای سحرگه پیام آورد
مرا هوای سحرگه پیام آورد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۵۴۲ - با موی سفید اشک ندامت نفشاندیم
با موی سفید اشک ندامت نفشاندیم ملا احمد نراقی : باب چهارم
صفت چهارم - ضعف نفس و سستی آن
و علامت این صفت خبیثه، عجز و زبونی و اضطراب است در وقت حدوث حادثه یا نزول بلیه، و متزلزل شدن به هر چیزی است، اگر چه جزئی باشد. فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۳۹ - ای که داری هوس طلعت جانان دیدن
ای که داری هوس طلعت جانان دیدن شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۵۷ - برو ای عقل بس محال مگو
برو ای عقل بس محال مگو اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۸۷ - بیروی تو چند جان بحسرت بدهم
بیروی تو چند جان بحسرت بدهم ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۶۸ - در بیان مذمت و نکوهش فلاسفه
آن یکی گردیده محو فلسفه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۰۴ - چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟
چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟ شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۰۵ - ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست
ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۲ - آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است
آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲ - رخ برفروز و زلف مسلسل گره بزن
رخ برفروز و زلف مسلسل گره بزن اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۶۴ - خالت که به شیوه کار ده گیسو کرد
خالت که به شیوه کار ده گیسو کرد
