بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۲۱ - باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی
باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۰ - از دُردی درد ما دوا یافته ایم
از دُردی درد ما دوا یافته ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۱۸ - دل گرفته کی از لاله زار بگشاید
دل گرفته کی از لاله زار بگشاید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۵۷ - عالمی گر خون خورند از عشق ماهم میخوریم
عالمی گر خون خورند از عشق ماهم میخوریم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۲۰ - ز در مران اگر آلوده و هوسناکیم
ز در مران اگر آلوده و هوسناکیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۹ - دلی که گردش چشم تو بشکند سازش
دلی که گردش چشم تو بشکند سازش آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۹۵ - ای جود تو از ابر برآورده نفیر
ای جود تو از ابر برآورده نفیر سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۴۹ - دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد
دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۳۵ - مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند
مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۶ - چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند
چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷۸ - سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند
سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۶ - سیل
ذکر السّیل ملا احمد نراقی : باب اول
فصل سوم - راه شناختن نفس
بدان که آنچه گفتم آدمی را غیر از همین بدن مادی و صورت حسی، جزوی دیگر هست مجرد، که آن را «نفس» می گویند، اگر چه فهمیدن و دانستن آن صعوبت دارد و لیکن هرگاه کسی به نظر تحقیق، تامل کند این مطلب بر او ظاهر و روشن می شود، زیرا که هر که ساحت دل خود را از غبار عالم طبیعت پاک کند و علایق و شهوات حیوانیت را اندکی از خود دور نماید و آئینه دل را از زنگ کدورات این عالم فی الجمله جلائی دهد و گاه گاهی در دل را بر روی اغیار نابکار ببندد و با محبوب حقیقی خلوتی نماید و با حضور قلب، متوجه به عالم انوار شود و با نیت خالص مشغول به مناجات حضرت پروردگار گردد و گاهی تفکر در عجایب ملک و «ملکوت» پادشاه لایزال نماید و زمانی تامل در غرایب جمال و جبروت قادر ذوالجلال کند، البته از برای او حالتی نورانی و «بهجتی» عقلی حاصل می شود، که به سبب آن یقین می کند که ذات او از این عالم جسمانی نیست، بلکه از عالم دیگر است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۹۹ - سالکان خودنما قطع بیابان می کنند
سالکان خودنما قطع بیابان می کنند ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۷۲ - قطعه فکاهی
به عیسی بگو کز خرش پی ببرد ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۷ - رای زدن امیر دربارهٔ ری
و امیر از شکارپره بباغ صد هزار باز آمد روز شنبه شانزدهم ماه رجب، و آنجا هفت روز مقام کرد با نشاط و شراب تا از جانور نخجیر در رسید و شکار کرده آمد، پس از آنجا بباغ محمودی آمد. حافظ : غزلیات
غزل ۳۸۳ - چندان که گفتم غم با طبیبان
چندان که گفتم غم با طبیبان فردوسی : جمشید
بخش ۱ - گرانمایه جمشید فرزند او
گرانمایه جمشید فرزند او سعدی : غزلیات
غزل ۲۴۴ - یار با ما بیوفایی میکند
یار با ما بیوفایی میکند سوزنی سمرقندی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵ - چون گل نوروز
مشکین کله بر گل نهی ای ماه کله دوز
شماره ۵۲۱ - باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی
باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۰ - از دُردی درد ما دوا یافته ایم
از دُردی درد ما دوا یافته ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۱۸ - دل گرفته کی از لاله زار بگشاید
دل گرفته کی از لاله زار بگشاید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۵۷ - عالمی گر خون خورند از عشق ماهم میخوریم
عالمی گر خون خورند از عشق ماهم میخوریم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۲۰ - ز در مران اگر آلوده و هوسناکیم
ز در مران اگر آلوده و هوسناکیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۹ - دلی که گردش چشم تو بشکند سازش
دلی که گردش چشم تو بشکند سازش آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۹۵ - ای جود تو از ابر برآورده نفیر
ای جود تو از ابر برآورده نفیر سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۴۹ - دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد
دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۳۵ - مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند
مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۶ - چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند
چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷۸ - سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند
سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۶ - سیل
ذکر السّیل ملا احمد نراقی : باب اول
فصل سوم - راه شناختن نفس
بدان که آنچه گفتم آدمی را غیر از همین بدن مادی و صورت حسی، جزوی دیگر هست مجرد، که آن را «نفس» می گویند، اگر چه فهمیدن و دانستن آن صعوبت دارد و لیکن هرگاه کسی به نظر تحقیق، تامل کند این مطلب بر او ظاهر و روشن می شود، زیرا که هر که ساحت دل خود را از غبار عالم طبیعت پاک کند و علایق و شهوات حیوانیت را اندکی از خود دور نماید و آئینه دل را از زنگ کدورات این عالم فی الجمله جلائی دهد و گاه گاهی در دل را بر روی اغیار نابکار ببندد و با محبوب حقیقی خلوتی نماید و با حضور قلب، متوجه به عالم انوار شود و با نیت خالص مشغول به مناجات حضرت پروردگار گردد و گاهی تفکر در عجایب ملک و «ملکوت» پادشاه لایزال نماید و زمانی تامل در غرایب جمال و جبروت قادر ذوالجلال کند، البته از برای او حالتی نورانی و «بهجتی» عقلی حاصل می شود، که به سبب آن یقین می کند که ذات او از این عالم جسمانی نیست، بلکه از عالم دیگر است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۹۹ - سالکان خودنما قطع بیابان می کنند
سالکان خودنما قطع بیابان می کنند ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۷۲ - قطعه فکاهی
به عیسی بگو کز خرش پی ببرد ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۷ - رای زدن امیر دربارهٔ ری
و امیر از شکارپره بباغ صد هزار باز آمد روز شنبه شانزدهم ماه رجب، و آنجا هفت روز مقام کرد با نشاط و شراب تا از جانور نخجیر در رسید و شکار کرده آمد، پس از آنجا بباغ محمودی آمد. حافظ : غزلیات
غزل ۳۸۳ - چندان که گفتم غم با طبیبان
چندان که گفتم غم با طبیبان فردوسی : جمشید
بخش ۱ - گرانمایه جمشید فرزند او
گرانمایه جمشید فرزند او سعدی : غزلیات
غزل ۲۴۴ - یار با ما بیوفایی میکند
یار با ما بیوفایی میکند سوزنی سمرقندی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵ - چون گل نوروز
مشکین کله بر گل نهی ای ماه کله دوز