غزل ۲۵۷ - زان چشم ندیدم که نگاهی بمن افتد
غزل ۲۵۹ - نیست یکشب که سر شکم گل بستر نشود
غزل ۲۶۰ - عاشق از حیرت درین وادی بجائی می رسد
غزل ۲۶۳ - آن گرم خو بسوز دل ما رسیده بود
غزل ۲۶۵ - دانسته بخت زلف ترا انتخاب کرد
غزل ۲۶۷ - گهی که بر لب او چشم اشکبار افتد
غزل ۲۷۱ - یاد تو از ضمیر به نسیان نمی رود
غزل ۲۷۳ - نه رحم کرد که خون دل خراب نخورد
غزل ۲۷۴ - گل اگر با لب لعل تو برابر می شد
غزل ۲۷۵ - ز مژگان تو لوح سینه ها از خون رقم دارد
غزل ۲۷۶ - بی باده دل ز سیر چمن وا نمی شود
غزل ۲۷۷ - بدلم اینهمه پیکان ستم بار نبود
غزل ۲۷۸ - درین گلشن ز بدخوئی گل از آب روان رنجد
غزل ۲۷۹ - تا در ره تو چشم امیدم دچار شد
غزل ۲۸۱ - بی ستمکش صبر و آرام از ستمگر می رود
غزل ۲۸۳ - خیال روی تو هر گاه سینه تاب شود
غزل ۲۸۴ - می آشام غمت پیمانه و ساغر نمی دارد
غزل ۲۸۵ - دل فسرده نه دستی ز کار و بار کشید
غزل ۲۸۶ - زخمهای شانه از زلفت فراهم می شود
غزل ۲۹۰ - دست مشاطه اگر زلف ترا تاب دهد