غزل ۵۲۸۰ - گر چه از دریا به ظاهر چون گهر بگسسته ام
غزل ۵۲۸۳ - فکر حاصل ره ندارد در دل آزاده ام
غزل ۵۲۸۴ - چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده ام
غزل ۵۲۸۶ - در نمود نقشها بی اختیار افتاده ام
غزل ۵۲۹۶ - تا شده است از دوربینی عاقبت بین دیده ام
غزل ۵۳۰۰ - گاه گاه از دیده عبرت با دنیا دیده ام
غزل ۵۳۰۱ - آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده ام
غزل ۵۳۱۵ - از سواد شهر وحشت می کند دیوانه ام
غزل ۵۳۱۸ - در نبندد چون کمان برروی مهمان خانه ام
غزل ۵۳۱۹ - ساغر می کی بشوید گرد غم از سینه ام
غزل ۵۳۲۱ - صاف چون صبح است با عالم دل بی کینه ام
غزل ۵۳۲۳ - کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه ام
غزل ۵۳۲۴ - شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختم
غزل ۵۳۳۰ - من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستم
غزل ۵۳۳۲ - گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستم
غزل ۵۳۳۶ - چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتم
غزل ۵۳۳۷ - شب که آن آیینه رو را در برابر داشتم
غزل ۵۳۴۱ - گر چه زیر تیغ لنگردار مسکن داشتم
غزل ۵۳۴۴ - گر به ملک بیخودی امید جامی داشتم
غزل ۵۳۴۷ - گر زخود بیرون کسی فریادرسی می داشتم