غزل ۲۸۹ - هر زمان بر روی کارم رنگ دیگرگون شود
غزل ۳۰۰ - چشم بدمست تو چون عربده بنیاد کند
غزل ۳۰۱ - بدور دیده مژگان از دو سو لخت جگر دارد
غزل ۳۰۶ - بر لبم همچو جرس خنده فغان می گردد
غزل ۳۰۸ - بدست صد غم اگر بیدلان اسیر شوند
غزل ۳۰۹ - چو جرس کار دل ار ناله و فریاد بود
غزل ۳۱۱ - دارد اگر صفائی دل از شراب دارد
غزل ۳۱۵ - بهار آمد و جانی بجسم مینا شد
غزل ۳۱۸ - جز بمی هیچ دل از بند غم آزاد نشد
غزل ۳۲۰ - از جهان بخت بابرام گدا می خواهد
غزل ۳۲۲ - وقتی زبار هستی چیزی بجا نماند
غزل ۳۲۴ - دلم بملک قناعت نشان نمی داند
غزل ۳۲۸ - همه محروم و ازو دست کسی دور نبود
غزل ۳۳۰ - زخوان غیب یکنعمت نصیب ما و ساغر شد
غزل ۳۳۱ - مگو کسی بمن خاکسار می ماند
غزل ۳۳۵ - در شکار دل ما دام دگر می باید
غزل ۳۴۴ - بیش ازین دوران ستم پرور نبود
غزل ۳۴۹ - اگر چه نخل هنر را ثمر نمی باشد
غزل ۳۵۳ - بت پیمان شکم دم از وفا زد
غزل ۳۵۷ - ابر سرمایه گر از چشم تر ما ببرد