فلسفه

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۰۹ - تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۴۱ - هرکه شد سامان طلب پیوسته دردسر کشد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۵۱ - دلا، ز تخت سلیمان کسی چه یاد دارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۵۳ - عیسی گذاشت دنیا، قارون اسیر او شد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۵۶ - بر مرگ رقیبان تو خرم نتوان بود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۷۷ - گرسنه شرح زخمت گوید گنه ندارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۷۸ - فلک که مشعل مهرش زبام میسوزد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۱۴ - تهیست کشتی می عمر از آن بغم گذرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۲۰ - جان به فکر جهان نمی ارزد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۲۲ - گر صد هزار رنج و تعب باغبان برد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۳۴ - مرا دردی است کز درمان کس تسکین نخواهد شد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۵۳ - غم و فرح بمن می پرست میگذرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۷۲ - به پیری چو نجوانان تا کیم دل مست می باشد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۸۵ - گل بیاد عارضت دل را گشادی میدهد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۸۶ - دنیا همه هیچ است و وفا هیچ ندارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۰۵ - چار دیوار جهان کز غصه دلها خون کند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۱۷ - آنکه لعلش دم عیسی به کرامت دارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۲۸ - عاشق آشفته دل از طعنه خامی نشود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۴۹ - خوبان که فرق تاقدم از جان سرشته اند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۹۸ - کم همنفسی پاکدل و راست زبان بود