فلسفه

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۳۵ - فصل گل نوروز شد دارد جهان حالی دگر اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۶۲ - از بیم غصه شب و خوف ملال روز اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۷۳ - مرو از دیده چو برق و بمن زار ببخش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۷۶ - ای دل گه وصلش بجوار دگران باش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۸۴ - یار باید بر سر ما سایه گستر بودنش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۸۶ - بصبح وصل کشد این شب ستم خوشباش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۵۳ - ز سنگ دل شکنان دل حزین چرا داریم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۸۰ - آنم که دل به عالم پُر غم نمی‌دهم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۰۱۷ - سایه صفت ز ماه خود میل وصال میکنم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۱۲۷ - از جهان چون لاله داغت ایسهی قد میبریم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۱۶۷ - موسم خزان ایگل در چمن گذاری کن اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۱۹۴ - درد از طبیب گرچه نهفتن نمی توان اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۲۶۳ - نوح اگر طوفان او افسانه مردم شده اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۲۶۸ - بد فرصتت چرخ فلک تن فرو مده اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۲۷۲ - ای ز ملاحت آتشی بر جگر ملک زده اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۲۷۸ - آدم و گندم، من و خال لب جانانه یی اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۲۸۶ - چو بپای خم نهم سر نبری گمان مستی اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۳۴۳ - ایعاشق بی دیده که در عیب منستی اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۳۴۹ - ز هستی تا نشان داری نشان تیر غم باشی اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۳۶۲ - می خور که در سرای جهان نیست محکمی