شماره ۲۱۵ - گرچه هر دم سیل اشک ما به دریا می رود
شماره ۲۱۸ - گر ز بالای تو هر ساعت بلا باید کشید
شماره ۲۱۹ - گر شبی ماه رخت پرده ز رو برگیرد
شماره ۲۲۰ - گر قدح با لب میگون تو لافی دارد
شماره ۲۲۱ - گر نه با من سر زلفت به جفا پیدا شد
شماره ۲۲۲ - گر ندیدی کز سرای دیده ام خون می چکد
شماره ۲۲۳ - گر همچونی دم می زنم از سوز دل خون می رود
شماره ۲۲۴ - گل جامه دران بار دگر سر به در آورد
شماره ۲۲۵ - گهی به پای تو جانم سرِ نیاز کشید
شماره ۲۲۶ - گوهر اشکم که راز دل هویدا می کند
شماره ۲۲۷ - گهی چشمت به نیش غم دلم را ریش می دارد
شماره ۲۳۰ - گهی که آیت حسن تو را بیان کردند
شماره ۲۳۱ - لبت جانبخش و دلجو می نماید
شماره ۲۳۳ - ماه رخسارِ تو دید و عاشقی بنیاد کرد
شماره ۲۳۵ - مرا تا سوز دل هر شب بلای تن نخواهد شد
شماره ۲۳۹ - مرا یاد آن روی دیوانه کرد
شماره ۲۴۱ - میر مجلس که چو لب بادهٔ روشن دارد
شماره ۲۴۲ - ناز مه جز به همین نیست که نوری دارد
شماره ۲۴۵ - هر جفایی که کند روی تو نیکو باشد
شماره ۲۵۰ - هر شبی زلفش مرا دربند سودا می کشد