غزل ۳۹۹ - نهال عشق که برگش غمست و بار افسوس
غزل ۴۰۳ - اگرچه از مژه روبم غبار رهگذرش
غزل ۴۰۵ - نهد مرهم بزخم شانه جعد زلف غمخوارش
غزل ۴۰۷ - نبود عجب که باشد سرگشته صدهزارش
غزل ۴۱۱ - بخانه چند نشینی سری ببستان کش
غزل ۴۱۴ - خم زلفی است دگر دام گرفتاری دل
غزل ۴۱۵ - امانم داد هجر بیمدارا تا ترا دیدم
غزل ۴۱۶ - بوی کین هرگز کسی نشنیده از آب و گلم
غزل ۴۱۸ - دورم از فتنه که در سایه مژگان توام
غزل ۴۲۰ - نمیرم تا براهت برنمی آید تمنایم
غزل ۴۲۵ - چون در مصاف حادثه آه از جگر کشم
غزل ۴۲۷ - با فکر او چو سر بگریبان فرو کنم
غزل ۴۲۸ - بدور خویش ز مینا حصار می خواهم
غزل ۴۴۱ - شکوه درد ترا کی پیش درمان می کنیم
غزل ۴۴۳ - زحرف شکوه ایام لب چنان بستم
غزل ۴۵۳ - همتی کو که دلان از عیش جهان بردارم
غزل ۴۶۰ - از دست دهر محنت بسیار می کشم
غزل ۴۶۵ - غم مسکن و فکر مأوا ندارم
غزل ۴۶۸ - ز سوز عشق چه هنگامه فغان بندیم
غزل ۴۸۷ - تمام دردم و روی دوا نمی بینم