غزل ۳۴۸ - بیا که دل ز تو غیر از جفا نمی خواهد
غزل ۳۵۰ - ببزمت شب خوش آن عاشق که سرگرم فغان افتد
غزل ۳۵۲ - بسمل ز تیغ او بطپیدن نمی رسد
غزل ۳۵۳ - بت پیمان شکم دم از وفا زد
غزل ۳۵۴ - شعله آتش حسن تو چو بالا گیرد
غزل ۳۵۹ - چو شمع گرمی آن بیوفا زبانی بود
غزل ۳۶۴ - ایخوش آندم که دلت از سر کین برخیزد
غزل ۳۶۶ - کی تمنای تو از خاطر ناشاد رود
غزل ۳۶۸ - گردون بشیشه تهیم سنگ کین زند
غزل ۳۶۹ - خستگان را ناوکش آرام جانی می شود
غزل ۳۷۳ - از ضبط گریه دست دل ناتوان کشید
غزل ۳۷۴ - از لذت جور تو خبردار نباشد
غزل ۳۷۵ - شکفت غنچه و این عقده ام به دل جا کرد
غزل ۳۸۱ - بیا که بی تو سیاهی ز چشم روشن شد
غزل ۳۸۲ - به عهد جور تو دل ترک آه و افغان کرد
غزل ۳۸۴ - کشش اوست که ما را به سر کار برد
غزل ۳۸۸ - ز شیرین جان ها بس که تیغت شهدپرور شد
غزل ۳۸۹ - ز تازه شاخه گلی خانه ام گلستان بود
غزل ۳۹۵ - چه شد گاه از زبان خامه نام این پریشان بر
غزل ۳۹۸ - چشم جادوی تو در دلجوئی اهل نیاز