شماره ۱ - شد مدتی که بخت نسازد مدد را شماره ۲ - صدف گوهر اسرار نهان گوش من است شماره ۳ - با حریفان می روی در باغ مسکن می کنی شماره ۴ - بر سر کوی تو ای شوخ عسس بسیار است شماره ۵ - می نشینی روز و شب با مردم غافل چرا شماره ۶ - روزه محمل بست و دارم آه و افغان چون جرس شماره ۷ - دلا ز بزم حریفان چو غنچه پنهان باش شماره ۸ - مدتی بود ما را با تو دلگشائی هاست شماره ۹ - می وصل دادم از کف غم دردسر گرفتم شماره ۱۰ - فراق دوستان چون لاله داغم بر جگر دارد شماره ۱۱ - صبا را بر سر کویت توانایی چه می باشد شماره ۱۲ - رفت آن شوخ از نظر بر روی افگنده نقاب شماره ۱۳ - دارم بتی که دارد از لب شراب بی غش شماره ۱۴ - رخ چو برگ گل و قد دلربا داری شماره ۱۵ - مرا در انتظارت خانه دل روشن است امشب شماره ۱۶ - تا لب لعل تو را شد آشنایی با شراب شماره ۱۷ - ای مه من خانه زین جلوه گاه خود مکن شماره ۱۸ - بستم از غیر چو یوسف دل هر جایی را شماره ۱۹ - به دل تا در سخن آورده بودم لعل نابش را شماره ۲۰ - اگر چو غنچه کف زر نگار داشتمی شماره ۲۱ - عقل و هوش زلفت را دسترس نمی داند شماره ۲۲ - تا سبزه به گلزار جمال تو دمیده شماره ۲۳ - غم مرا چون عود شبها جای در مجمر دهد شماره ۲۴ - شوخ من بی پرده در بازارها جولان مکن شماره ۲۵ - اشک حسرت تا کی ای گل در کنارم می کنی شماره ۲۶ - یوسف من پیرهن چاک از زلیخای کیئی شماره ۲۷ - ز خون بیگناهان قد شمشیرت دو تا باشد شماره ۲۸ - رفتم شبی به کویش با قامت خمیده شماره ۲۹ - ای گل امروز تو هم‌بزم حریفان شده‌ای شماره ۳۰ - چو غنچه تا به تبسم کشاده‌ای لب‌ها شماره ۳۱ - تا به می خوردن به گلشن آن گل رعنا نشست شماره ۳۲ - فگندی بر جگر آتش چو من بی خان و مانی را شماره ۳۳ - داد ضیا به عالمی پرده ز رخ کشادنش شماره ۳۴ - تندخویی آمد و چون لاله داغم کرد و رفت شماره ۳۵ - هستم از جان بنده رخساره آن پادشاه شماره ۳۶ - از شوق تو افتادم در بادیه پیمایی شماره ۳۷ - امروز به عالم نبود اهل وفا را غیر از تو پناهی شماره ۳۸ - هر که در غم صبر کرد ایوب می دانیم ما شماره ۳۹ - مه من علم به عالم شده ای به دلربایی شماره ۴۰ - مصفا سینه را چون مهر انور می توان کردن شماره ۴۱ - ارباب جود را کف گوهرفشان نماند شماره ۴۲ - نقاب از رخ برافگندی نمودی روی زیبا را شماره ۴۳ - چون تاب به کلبه ام ای سیمتن درای شماره ۴۴ - به بزم غیر تا سرو تو خود را جلوه گر کرده شماره ۴۵ - عشق چون آمد به دل در سینه غم نامحرم است شماره ۴۶ - سیر پرشور و چشم لاغر و پشت خمی دارم شماره ۴۷ - به میدان آمدی و گوی و چوگان باختی رفتی شماره ۴۸ - خوردی شراب ناب سرانجامیی تو رفت شماره ۴۹ - شبی ای رشک یوسف بی تو از بیت الحزن رفتم شماره ۵۰ - آب و تاب دوستی در سنبل موی تو نیست شماره ۵۱ - شبی ز خانه برون با صد آرزو رفتم شماره ۵۲ - قامت خم‌گشته را مرگ خبر می‌کند شماره ۵۳ - بهار آمد بکش در باغ رخت کامرانی را شماره ۵۴ - دیده را عمری به مردم آشنا کردم نشد شماره ۵۵ - برده تیغ ابرویت آب از دم شمشیرها شماره ۵۶ - اسیرم کرده جادویی جهان زو کافرستانی شماره ۵۷ - عید شد آمد به رقص از جوش می دستارها شماره ۵۸ - ای ستمگر ز کجا تازه و تر می آیی شماره ۵۹ - ز گلشن می رسد رنگ حجاب آلوده بینیدش شماره ۶۰ - در چمن امروز بلبل مست گفتار خود است شماره ۶۱ - ای فدای تو عز و جاه همه شماره ۶۲ - سویم آن بت بدخو دوش با درنگ آمد شماره ۶۳ - جانب کلبه‌ام ای دوست‌نواز آمده‌ای شماره ۶۴ - غنچه ها پیش رخت سر به گریبانی چند شماره ۶۵ - تا کی ای دل در هوای اطلس و دیبا شوی شماره ۶۶ - نسازد توبه از کردار خود جانی که من دارم شماره ۶۷ - در چمن گل چو حدیث تو شنیدن گیرد شماره ۶۸ - پیش ما دام طرب نقل و شراب افسانه شماره ۶۹ - برای پرسشم ای آهوی حرم برخیز شماره ۷۰ - ای سرو ناز بنده ره رفتنت شوم شماره ۷۱ - ای چراغ سلطنت را رونق از سیمای تو شماره ۷۲ - صاحبدلان نظاره چو بر پشت پا کنند شماره ۷۳ - ای دیده از تو دوران جمشید دستگاهی شمارهٔ ۷۴ - واسوخت