شمارهٔ ۱ - در برانگیختن ایرانیان و وطن پرستان بر ضد تقسیم ایران فرماید شمارهٔ ۲ - در نکوهش سپاهیان روس تزاری هنگام توپ بستن بگنبد امام هشتم فرماید شماره ۳ - بشارت باد سلطان غری را شمارهٔ ۴ - در حماسه و نکوهش زمامداران ایران هنگام توپ بستن سپاهیان تزاری روس به بارگاه امام هشتم فرماید شمارهٔ ۵ - چکامه شماره ۶ - با خلق چون حدیث کنم ز این ستاره ها شمارهٔ ۷ - در نکوهش حاج آقا محسن عراقی گوید شمارهٔ ۸ - در ستایش امیر نظام گروسی فرماید شماره ۹ - چون مرد پیشه کرد شکیب و ثبات را شماره ۱۰ - ای شده در ره پی پذیره دارا شمارهٔ ۱۱ - احزاب سیاسی شمارهٔ ۱۲ - در ستایش بیطرفی ایران هنگام جنگ عمومی و نکوهش همسایگان جنوبی و شمالی «انگلیس و روس » فرماید شمارهٔ ۱۳ - در عید سعید فطر ۱۳۱۲ در کرمانشاه شمارهٔ ۱۴ - مطلع دوم شمارهٔ ۱۵ - چکامه شمارهٔ ۱۶ - در هنگام ورود سپاه روس تزاری به خراسان و آذربایجان و بدار آویختن احرار ایران فرماید شمارهٔ ۱۷ - کنگره آسمان در برج دلو شمارهٔ ۱۸ - تجدید مطلع شمارهٔ ۱۹ - چکامه آفتاب شماره ۲۰ - سپیده دم چو در آغاز سال و ماه عرب شمارهٔ ۲۱ - چکامه شماره ۲۲ - زاد فی الطنبور اخری نغمه یعنی ز نو شمارهٔ ۲۳ - قصیده شمارهٔ ۲۴ - بشهر قم پس از تسطیح راه فرماید شماره ۲۵ - امروز که حقرا پی مشروطه قیام است شمارهٔ ۲۶ - در انتقاد اوضاع و اشخاص عدلیه وقت فرماید شماره ۲۷ - باغ پیروز و چمن پدرام است شماره ۲۸ - گویند فریدون چو شدش کار جهان راست شمارهٔ ۲۹ - بمناسبت جنگ روس و ژاپن و غلبه ژاپن در تهییج ایرانیان فرماید شمارهٔ ۳۰ - در میلاد حضرت مهدی موعود قائم آل محمدعج سروده است شماره ۳۱ - ای دوخته بر قد تو دیبای صدارت شماره ۳۲ - تا در میان اوباش تقسیم شد وزارت شماره ۳۳ - چو شد چهره شاهد صبح ابلج شماره ۳۴ - در این زمانه که یکسر جهانیان خرسند شماره ۳۵ - خدای عزوجل بر جهانیان بخشود شماره ۳۶ - تا شه افلاکیان نوبت پیکار زد شمارهٔ ۳۷ - المطلع الثانی شمارهٔ ۳۸ - المطلع الثالث شماره ۳۹ - حکایتی ز ملوک سلف شنیدستم شمارهٔ ۴۰ - صلحیه بلد شماره ۴۱ - خجسته بادا بر آفتاب کشور جود شماره ۴۲ - روز دوشنبه دهم شعبان بود از سال هزار و سیصد و هشت که مطابق آمد با اول فروردین ما شماره ۴۳ - ماه رمضان روی نهان کرد اگر چند شماره ۴۴ - این نبینی که چو هنگام بهار آید شماره ۴۵ - ز آمدن فرودین و رفتن اسفند شماره ۴۶ - این قصیده را نگارنده اوراق محمدصادق الحسینی الفرهانی در کرت دومین که در تبریز شر شماره ۴۷ - ای ترک پارسی سخن خلخی نژاد شماره ۴۸ - مزینیه، کنون رونقی دیگر دارد شمارهٔ ۴۹ - در مدح مولای متقیان حضرت علی علیه السلام شمارهٔ ۵۰ - در قدردانی از مردم وطن خواه و تهیج جوانان وطن شمارهٔ ۵۱ - چکامه وطنی شماره ۵۲ - جهان جوان شد و عمر دوباره باز آورد شمارهٔ ۵۳ - در نکوهش عین الدوله شماره ۵۴ - مژده ای دل که ز ره قافله داد آمد شمارهٔ ۵۵ - مرثیه مجلس پس از بمباردمان بحکم محمدعلی میرزای مخلوع شمارهٔ ۵۶ - هنگام شکستن دست ملک الشعراء بهار در آغاز جنگ عمومی و مهاجرت فرماید شماره ۵۷ - دوش خواندم در کتابی کز در اندرز و پند شماره ۵۸ - برادران بجهان اعتمادکی شاید شمارهٔ ۵۹ - قصیده فکاهی شماره ۶۰ - چو شاه دانا دارد وزیر دانشمند شماره ۶۱ - ایا نسیم سحر پا بنه بتارک فرقد شمارهٔ ۶۲ - در مرثیه قتل ناصرالدین شاه و جلوس مظفرالدین شاه شماره ۶۳ - شاه از تبار خویش وزیر اختیار کرد شماره ۶۴ - چو بخت خفت و قضا چیره تیره شد اختر شمارهٔ ۶۵ - ملحقات شمارهٔ ۶۶ - انتهی شماره ۶۷ - کمال مرد بفضل است و مردمی و هنر شماره ۶۸ - دانا کبود بنزد مردم هشیار شماره ۶۹ - بارها خواندم ز قول مصطفی اندر خبر شماره ۷۰ - دی در هوای صحبت یاران غمگسار شمارهٔ ۷۱ - این چند بیت از آخر یک قصیده بدست آمد شماره ۷۲ - دیدم بخواب دوش درختی خجسته فر شماره ۷۳ - خسرو شرق سوی غرب همیکرده سفر شماره ۷۴ - کشور خاور شده است خسته و بیمار شماره ۷۵ - امام عصر چراگه به چاه گاه به غار شماره ۷۶ - زلال خضر کزان تشنه ماند اسکندر شماره ۷۷ - روزی که بیست و چهارم ذی الحجه از سال هزار و سیصد و هفت هجری بود در باغ شمال تبری شمارهٔ ۷۸ - مطلع دوم شمارهٔ ۷۹ - برسم مطایبه خطاب بوزیر عدلیه وقت شماره ۸۰ - کان التوانی انکح العجز بنته شماره ۸۱ - ای مولد فرخنده دارای جهاندار شماره ۸۲ - به حق تاج فلک سای شاه مهر سریر شماره ۸۳ - چو مرد بست بفرمان کردگار کمر شمارهٔ ۸۴ - قصیده وطنی در ۱۳۱۹ شمارهٔ ۸۵ - قصیده در تهنیت نوروز شماره ۸۶ - می طهور نیاید مرا بکار امروز شماره ۸۷ - در صف بستان نسیم گشت مهندس شماره ۸۸ - مه من که خورشید گردون غلامش شماره ۸۹ - چو زد تکیه بر تخت سلطان دانش شمارهٔ ۹۰ - از زبان حبیب الله خان نامی بسردار منصور نگاشته شمارهٔ ۹۱ - قصیده ناتمام شماره ۹۲ - در کاروان نواخت درای آهنگ شمارهٔ ۹۳ - چند بیت از یک قصیده ناتمام مانده بخط استاد شمارهٔ ۹۴ - در نکوهش محمدعلی میرزای مخلوع هنگام بستن و کشتن مشروطه خواهان در باغ شاه تهران شماره ۹۵ - مرا بخانه درون کودکی بسن دو سال شمارهٔ ۹۶ - مطلع ثانی شماره ۹۷ - چو شد بردالعجوز از چرخ نازل شمارهٔ ۹۸ - چکامه شماره ۹۹ - مرا سیر سپهر از روز اول شماره ۱۰۰ - خدای جل جلاله برای اسمعیل شماره ۱۰۱ - باز بگشود صبا دست ستم شماره ۱۰۲ - ای صبا گر رهت افتاد بر آن گوشه بام شماره ۱۰۳ - چو مرد گیرد بعد از رضا ره تسلیم شماره ۱۰۴ - به چراگاه چو در شد سپه انجم شماره ۱۰۵ - بسی جستم نشان از اسم اعظم شمارهٔ ۱۰۶ - چکامه شماره ۱۰۷ - برآمد بامدادان مهر روشن شماره ۱۰۸ - مردی بر آن سزد که کند عزم را متین شمارهٔ ۱۰۹ - در نکوهش حسودان شمارهٔ ۱۱۰ - چکامه شمارهٔ ۱۱۱ - چکامه شماره ۱۱۲ - همی بداد زر و گنج سیم وی بخرید شمارهٔ ۱۱۳ - چکامه شماره ۱۱۴ - ای خزیده درین سرای کهن شماره ۱۱۵ - ببال ای تخت افریدون بناز ای تاج نوشروان شماره ۱۱۶ - ای مانده دیر در سفر و دور از وطن شماره ۱۱۷ - بماند نام کسان از دو چیز جاویدان شمارهٔ ۱۱۸ - چکامه شمارهٔ ۱۱۹ - مرثیه شمارهٔ ۱۲۰ - در نکوهش بعضی از وزرای وزرانگیز آغاز مشروطیت شماره ۱۲۱ - برآمد بانک یا بشری بگردون شماره ۱۲۲ - دو ماه چارده امشب بطالع میمون شماره ۱۲۳ - بگشود باغبان در فردوس در چمن شمارهٔ ۱۲۴ - قطعه شماره ۱۲۵ - ز اصل پاک و نژاد بلند و طبع نکو شماره ۱۲۶ - به نوروز از نسیم عنبرین بو شماره ۱۲۷ - آفتاب آمد سریر آسمان را پادشاه شماره ۱۲۸ - باد نوروزی ز روی گل نقاب انداخته شماره ۱۲۹ - تا ساقی میخوارگان، در جام صهبا ریخته شمارهٔ ۱۳۰ - المطلع الثانی شمارهٔ ۱۳۱ - المطلع الثالث شمارهٔ ۱۳۲ - المطلع الرابع شمارهٔ ۱۳۳ - نکوهش نجدالسلطنه شمارهٔ ۱۳۴ - در ذم وزیر داخله شمارهٔ ۱۳۵ - در تسلیت فرماید شماره ۱۳۶ - مرا بروز غدیر آن پریوش دلخواه شماره ۱۳۷ - تبارک الله از این نغزنامه دلخواه شمارهٔ ۱۳۸ - حکایت شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح محمد ولیخان نصرالسلطنه شماره ۱۴۰ - ای دل چو ز تن کاهی در جان بفزائی شماره ۱۴۱ - این چکامه را در بیست و پنجم محرم یکهزار و سیصد و هشت در باغ زرنق ملک جناب مستطاب شماره ۱۴۲ - طوبی و همایونا کاندر صف دنیا شماره ۱۴۳ - قصه گیسوی لعبتان طرازی شماره ۱۴۴ - ماه رمضان بنهفت آن چهره نورانی